| 释义 |
文馨英漢☞intermittentintermittency/ˌɪntəˈmɪtənsɪ/n.=intermittence详细释义源自:《新世纪英汉大词典》Collins外研社 n /ˌɪntəˈmɪtənsɪ/= intermittence英英释义n.the quality of being intermittent; subject to interruption or periodic stopping同反义词同义词:intermittenceintermittency间歇现象;间歇性;断续性int |